U srpskoj pravoslavnoj tradiciji kađenje kuće tamjanom smatra se važnim duhovnim običajem koji simbolično donosi blagoslov, mir i zaštitu domu i ukućanima.
Prema verovanju, dim tamjana predstavlja molitvu koja se uzdiže ka Bogu, pa se kađenje ne posmatra samo kao mirisni ritual već kao duhovni čin kojim se priziva blagodat u kuću.
U pravoslavlju se veruje da kađenje doma pomaže da se iz prostora ukloni sve negativno i da se u dom unese duhovni mir. Upravo zbog toga tamjan se koristi i tokom bogosluženja, ali i u kućama vernika, naročito tokom praznika ili važnih porodičnih dana.
Jedna stvar se posebno ističe kao ključna – molitva. Sveštenici naglašavaju da samo paljenje tamjana nije dovoljno ako se ne izgovara molitva, jer upravo molitva daje duhovni smisao ovom običaju.
Obično se kađenje obavlja tako što se u kadionu stavi užareni briket, na njega zrna tamjana, a zatim se sa kadioncom prolazi kroz dom, uz znak krsta i molitvu za zdravlje i blagostanje ukućana.
Zbog simbolike koja povezuje veru, molitvu i porodicu, kađenje doma tamjanom i danas ostaje jedan od najčešćih duhovnih običaja u srpskim domovima.
