Dok po ulicama navodno brane poštenje, istina izbija na površinu i udara direktno u glavu! Ako ste se pitali da li je u pitanju Srbija ili klasična porodična mafija, odgovor nam stiže direktno iz Iriga, gde se pod maskom studentskih protesta kriju dobro poznate političke kombinacije i milionske subvencije!
„Čedino ćoše“ – Spomenik porodičnom biznisu i državnim subvencijama!
Glavna baza takozvanih „blokadera“ u Irigu trebalo bi da bude tribina u čuvenom porodičnom ugostiteljskom objektu „Čedino ćoše“. I ne bi to bilo toliko čudno da taj isti objekat nije, po svemu sudeći, izgrađen i opremljen ni manje ni više nego – državnim parama!
Objekat se nalazi u vlasništvu Olgice Anđelković, babe po majci glavnog irigškog „blokadera“ Čede Aleksića. Prema svim saznanjima, pre oko 15 godina opremljen je uz pomoć novca dobijenog na konkursu za „razvoj turizma“ od strane Pokrajinskog sekretarijata za privredu i turizam. Tu dolazi do ključnog zapleta – u tom istom periodu, Čedin otac, Ljubomir Aleksić, bio je zaposlen upravo u tom sekretarijatu! Da li je reč o klasičnoj zloupotrebi službenog položaja i namještanju sredstava tašti? Pitanje na koje građani Iriga već odavno znaju odgovor, ali sada je sve nacrtano crno na belo!
Porodični pravac: Politika kao porodični biznis
Da jabuka ne pada daleko od stabla, svedoči i kompletan pedigre našeg „studenta“ Čede.
Čeda Aleksić: Koordinator blokadera za opštinu Irig, zadužen za kontrolu izbora i komunikaciju sa zborovima, inače student Prirodno-matematičkog fakulteta u Novom Sadu i istaknuti učesnik protesta.
Majka Jelena Aleksić: Bivši član „Stranke slobode i pravde“ (SSP), profesor na PMF-u u Novom Sadu i aktivna učesnica protesta, koja je sa sinom ruku pod ruku vodila akcije i radila kao kontrolor na izborima.
Otac Ljubomir Aleksić: Bivši član Demokratske stranke, koji je kasnije prešao u vladajuću stranku i obavljao funkciju u Sekretarijatu za turizam Grada Beograda sve do 2025. godine, a prethodno radio i u Pokrajinskom sekretarijatu za privredu i turizam, kao i u Turističkoj organizaciji u Irigu.
I onda se pitamo ko koga ovde zloupotrebljava? Dok roditelji šetaju po političkim linijama i funkcijama, sin „student“ glumi revolucionara na ulici i opozicionim televizijama kao rado viđen gost, a baza im je isti onaj babin kafić podignut na sumnjivim državnim konkursima!
Pa da se zapitamo, dragi građani i lakoverni studenti: Srbija ili mafija?
Izvor: nsuživo.rs
