Na dan rođenja Svetog Jovana Preteče, 7. jula 1941. izbio je oružani ustanak u Srbiji protiv okupacione sine.
U selu Bela Crkva kod Krupnja Rađevačka partizanska četa Valjevskog partizanskog odreda podigla je prvi ustanak u tadašnjoj Jugoslaviji protiv okupacione sile, a najodgovrniji za to bio je Žikica Jovanović Španac.
Na tradionionalnom skupu na Ivanjdan u Beloj Crkvi, posle crkvene službe, predsednik opštine Krupanj Sredoje Knežević naredio je okupljenima da se zbog bezbedonosne situacije raziđu kućama.
Nekolicina se razišla, ali je ostalo nekoliko stotina seljaka. U pet časova posle podne pojavilo se 15 partizana iz Rađevačke partizanske čete, pod vođstvom komandanta Miše Pantića i politčkog komesara Žikice Jovanovića Španca.
Okupili su seljake i potom držali antifašističke govore u kojima su pozivali narod na ustanak protiv okupatora. Već pola sata kasnije stiže patrola žandarmerije, koje je bila obaveštena o skupu.
Žandarmi Bogdan Lončar i Milenko Braković pokušali su umiriti grupu partizana, ali nekoliko minuta kasnije za to saznaje Žikica Jovanović.
Ishod je bio da su ubijena oba žandarma, a ustanak odjeknuo i vremenom se širio.
Bio je to prvi oružani napad na teritoriji tadašnje države protiv okupatora.
U znak sećanja na ovaj dan i događaj ustoličen je Dan ustanka.
