Jedan od najznačajnijih i najtemeljnijih pravnih akata istorije Srba, dopunjen je, i proglašen u potpunosti, na današnji dan 1354. godine.
Srpski car je obelodanio 5 godina ranije Zakonik, u Skoplju, koji je brojao 135 članova.
Saborom u Seru, odnosno Serezu, gradu koji je bio bitan deo Dušanovog carstva, a koji se danas nalazi u Svernoj Makedoniji, Zakonik je dopunjen i time je zvanično potpuno zaokružen.
Ovaj Akt obuhvatao je gotovo sve oblasti ljudskog delovanja, od pravne do nasledne odredbe. Njegovo stvaranje i sadržaj inspirisano je srpskim običajnim pravom, vizantijskim zakonodavstvom i crkvenim pravom.
Jedno od najznačajnijih i najvećih novina u ovom Zakoniku jeste da je sam zakon postao najjači okvir pravnog i državnog delovanja vlasti i naroda. Sam zakon postao je jači i od volje vladara.
Ovolikim stepenom pravnog ustrojstva garantovana je zakonska zaštita i najnižim društvenim slojevima.
